Blog Redakcyjny

Kupiłem bilet i poszedłem na trzeci peron.

Podszedłem do ławki, na którą zamierzałem usiąść, dotknąłem jej, była zimna, lodowata, w kolorze bieli, na sobie miała krople wody, odbijały one dach, jak by były lustrami.

Usiadłem, spojrzałem na swoje buty, były całe przemoczone i brudne od piasku.

Wstałem, nagle zaczął wiać silny wiatr, poczułem chłód, śmieci, które leżały na torach zaczęły wzbijać się w górę, jak ptaki, nagle opadały z gracją i lądowały na ziemi.

Usiadłem z powrotem na ławce, myślałem przez chwilę o trudnych rzeczach, nagle moja głowa skierowała się ku wejściu na peron, zobaczyłem mężczyznę, który ubrany był w płaszcz, długi aż do ziemi, kapelusz jak w filmach o Al Capone, miał szarą brodę i włosy, na jedno oko nie widział, nosił opaskę jak pirat.

Czekałem, co zrobi, byłem trochę przerażony, podszedł do mnie i zapytał:

- Czy wie Pan gdzie jest toaleta?

Ja odrzekłem po krótkim zastanowieniu:

- Niestety nie wiem proszę Pana, ale na pewno znajduje się ona gdzieś w środku głównego budynku PKP.

Odszedł, pot ściekał mi po czole, odetchnąłem z ulgą.

Na peron w tej chwili wjechał pociąg, wsiadłem i odjechałem do Rzeszowa.

Gdy dojechałem do domu, włączyłem telewizor i ujrzałem w wiadomościach, że pewien mężczyzna o wyglądzie tej osoby, którą ja widziałem, zamordował jedną osobą w miejskiej toalecie. Byłem przerażony, czułem się winny, że tamta osoba zginęła.

Nagle zadzwonił budzik i obudziłem się i powiedziałem:

- To tylko sen, nie ma się, czego obawiać.

Na nogach miałem mokre buty i kurtkę, wstałem, popatrzyłem na siebie i się zastanowiłem:

- Czy to może być prawda?

Odpowiedzieć musicie sobie sami na to pytanie.

 

 

Komentarze